<     >  

104 - سوره همزه ()

(1) وای بر هر غیبت‌کننده [و] عیبجوی‌!

(2) [همان] کسی که مال فراونی گرد می‏آورد و آن را بارها می‏شمارد.

(3) گمان می‌کند که مالَش او را جاودانه می‌سازد.

(4) هرگز چنین نیست [که او گمان می‌کند]؛ قطعاً در آتشِ درهم‌کوبنده انداخته خواهد شد.

(5) و [ای پیامبر،] تو چه می‌دانی که آتشِ درهم‌کوبنده چیست؟

(6) آتش برافروختۀ الهی است؛

(7) [آتشی] که بر دل‏ها چیره می‌گردد [و می‌سوزانَد].

(8) بی‌گمان، آن [آتش] بر آنان بسته شده [و از هر سو محاصره‌شان کرده] است.

(9) [افروخته] در ستون‏های بلند است.

<     >