<     >  

55 - سوره رحمن ()

(1) [الله] رحمان

(2) قرآن را آموزش داد؛

(3) انسان را آفرید؛

(4) [و] به او سخن‏گفتن آموخت.

(5) خورشید و ماه، با حسابی منظم [و دقیق] در گردِشَند؛

(6) و گیاه و درخت [برایش] سجده می‌کنند.

(7) او آسمان را برافراشت و میزان [عدالت را در زمین] برقرار نمود.

(8) [ای مردم، چنین کرد] تا در وزن و پیمانه، [به یکدیگر] ستم نکنید؛

(9) و سنجش [حقوق دیگران] را به عدالت برآورد كنید و در سنجش زیان نرسانید [و کم‌فروشی نکنید].

(10) او زمین را براى [زندگى] انسان‏ها مقرر داشت،

(11) که [انواع] میوه‌ها و نخل‏های خوشه‌دار در آن است.

(12) و [همچنین] حبوباتِ برگ‏دار و گیاهانِ خوشبو؛

(13) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(14) او انسان را از گِلى همچون سفال آفرید؛

(15) و جن را از شعله‌ای از آتش خلق کرد؛

(16) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(17) [او] پروردگار مشرق‏ها و مغرب‏هاست؛

(18) پس [ای گروه انس و جن] کدام یک نعمت‌های پروردگارتان را تکذیب می‌کنید؟

(19) او دو دریا[ی شور و شیرین] را روان کرد تا [به یکدیگر] برسند؛

(20) [در عین حال،] مانعی میان آن دو است که با هم نمی‏‏‏آمیزند؛

(21) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(22) از آن دو [دریا] مروارید و مرجان به دست می‌آید؛

(23) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(24) کشتی‏های كوه‌پیكرِ بادبان‌برافراشته در دریا برای اوست؛

(25) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(26) هر چه روی زمین است، فناپذیر است

(27) و [تنها ذات جاوید و] روی پروردگار باشکوه و ارجمندت باقی خواهد ماند؛

(28) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(29) [تمام] کسانی که در آسمان‏ها و زمین هستند از او درخواستِ نیاز می‌کنند و او هر روز [و هر لحظه] در کاری است؛

(30) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(31) ای گروه جن و انس، به زودی به حساب شما می‌پردازیم؛

(32) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(33) ای گروه جن و انس، اگر مى‏توانید از كرانه‏هاى آسمان و زمین گذر كنید [تا از مجازات الهی برهید]، پس بگذرید؛ قادر [به این کار] نخواهید بود، مگر با قدرت [و بَیّنه فراوان که شما آن را ندارید]؛

(34) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(35) شراره‏اى از آتش و ذرات جرقه بر شما باریده مى‏شود كه [در برابر آن] قادر به دفاع نیستید؛

(36) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(37) آنگاه كه آسمان بشكافد و همچون روغن گداخته، سرخ‌فام گردد [قیامت آغاز خواهد شد].

(38) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(39) آن روز، [به علت روشن‏بودن همۀ امور،] از انس و جن [دربارۀ گناهانشان] سؤال نخواهد شد؛

(40) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(41) گناهکاران از چهره‌هایشان شناخته می‌شوند؛ آنگاه [آنان را] از موی پیشانی و پاهایشان می‌گیرند [و به دوزخ می‌اندازند]؛

(42) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(43) این [همان] جهنمی است که گناهکاران انکارش می‌کردند؛

(44) [در آنجا] میان آتش و آب داغ در حركتند؛

(45) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(46) هر کس از ایستادن در پیشگاهِ پروردگارش [براى حساب] مى‏ترسد، دو باغ [در بهشت] دارد؛

(47) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(48) [با درختانى] پر از شاخسارِ [تر و تازه و ثمردهنده]؛

(49) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(50) در آن باغ‏ها، دو چشمه جاری است؛

(51) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(52) در آن باغ‏ها، از هر میوه‌ای دو نوع وجود دارد؛

(53) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(54) [بهشتیان] بر بسترهایی كه آسترش از دیباى ضخیم است تكیه می‌زنند و میوه‏هاى آن باغ‏ها در دسترسشان است؛

(55) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‌های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(56) در آن باغ‏ها، حوریانی هستند که تنها [به شوهران خود] نظر دارند [و فقط به آنها عشق می‌ورزند]، و دستِ احدى از انس و جن قبلاً به آنان نرسیده است؛

(57) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(58) گویی آن حوریان، یاقوت و مرجانند؛

(59) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(60) آیا پاداشِ نیکی جز نیکی است؟

(61) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(62) در کنار آن باغ‏ها، دو باغ [بهشتیِ] دیگر است؛

(63) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(64) [دو باغ] كه [درختانش] در نهایت سبزى [و خرمى] است؛

(65) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(66) در آن دو [باغ بهشتی،] دو چشمۀ جوشان جاری است.

(67) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(68) و در آنها [درختان] میوه و درختان خرما و انار هست؛

(69) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(70) در میان آن باغ‏ها، زنان نیک‏سیرت و نیکوروی، حضور دارند؛

(71) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(72) حوریانی که در خیمه‌های بهشتی [از چشم بیگانگان] مستورند؛

(73) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(74) [دوشیزگانی که] دست هیچ انس و جنی قبلاً به آنان نرسیده است؛

(75) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(76) [بهشتیان] بر بالشت‏های سبز و بسترهایى نفیس و زیبا آرمیده‏اند؛

(77) پس [ای جن و انس] كدام یک از نعمت‏های پروردگارتان را انكار مى‏كنید؟

(78) نامِ پروردگارِ باشکوه و ارجمند تو، بابرکت و فرخنده است.

<     >