<     >  

82 - سوره انفطار ()

(1) آنگاه ‌که آسمان شکافته شود،

(2) آنگاه ‌که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،

(3) و آنگاه ‌که دریا‌ها [به هم آمیزند و] روان گردند،

(4) و آنگاه ‌که قبرها زیر و رو شود،

(5) [در آن هنگام،] هر کس می‌داند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].

(6) ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟

(7) آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.

(8) و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.

(9) هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ بلکه شما روز جزا را تکذیب می‌کنید.

(10) و بی‌گمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شده‌اند.

(11) که نویسندگانی بزرگوارند؛

(12) آنچه را انجام می‌دهید، می‌دانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت می‌کنند].

(13) مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.

(14) و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.

(15) روز جزا به آن درمی‏آیند [و می‏سوزند]

(16) و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.

(17) و تو چه ‌دانی که روز جزا چیست؟

(18) باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

(19) روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.

<     >