<     >  

86 - سوره طارق ()

(1) سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.

(2) و تو چه می‌دانی که ستارۀ شبگرد چیست؟

(3) [همان] ستارۀ فروزان است.

(4) هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.

(5) انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:

(6) از یک آب جهنده آفریده شده

(7) که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون می‌آید.

(8) بی‌گمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.

(9) روزی ‌که رازها آشکار ‌گردد،

(10) [در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.

(11) سوگند به آسمان پرباران

(12) و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمی‌آورند].

(13) بی‌گمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است

(14) و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.

(15) آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند

(16) و من [نیز] حیله [و تدبیر] می‌کنم؛

(17) پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].

<     >