<     >  

90 - سوره بلد ()

(1) سوگند به این شهر [مکه].

(2) و تو در این شهر ساکنی [و جنگ در این شهر برای تو حلال است]

(3) و سوگند به پدر [= آدم] و فرزندانش.

(4) یقیناً ما انسان را در رنج آفریدیم.

(5) آیا او گمان می‌کند هیچ کس بر [مجازاتِ] وی توانا نیست؟

(6) می‌گوید: «[به خاطرِ انفاق،] مال زیادی را تباه کرده‌ام».

(7) آیا می‌پندارد که هیچ کس او را ندیده است؟

(8) آیا دو چشم برایش قرار ندادیم؟

(9) و یک زبان و دو لب؟

(10) و او را به دو راه [خیر و شر] راهنمایی کردیم.

(11) اما به گردنۀ [سخت] قدم نگذاشت [و نیامد].

(12) و تو چه می‌دانی که گردنۀ [سخت] چیست؟

(13) آزاد کردن برده است.

(14) یا اطعام در روز قحطی [و گرسنگی]،

(15) [خواه] یتیمی از خویشاوندان [باشد]

(16) یا مستمندی خاک نشین؛

(17) به علاوه، از کسانی باشد که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به صبر [بر عبادت و دوری از گناه] و مهربانی [با بندگان] توصیه نموده‌اند.

(18) اینان اهل سعادتند [که نامۀ اعمال به دست راستشان داده می‌شود و اهل بهشتند].

(19) اما کسانی ‌که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان اهل شقاوتند [که نامۀ اعمال به دست چپشان داده می‌شود و به دوزخ می‌روند].

(20) [از هر سو] آتش سرپوشید‌ه‌ای بر آنان است [که راه فرار ندارند].

<     >