<     >  

91 - سوره شمس ()

(1) سوگند به خورشید و روشنیِ آن [به هنگام بامداد]،

(2) و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن در‌آید،

(3) و سوگند به روز، هنگامی‌ که آن [= خورشید] را روشن [و جلوه‌گر] کند،

(4) و سوگند به شب، هنگامی که آن را بپوشانَد،

(5) و سوگند به آسمان و به ذاتی که آن را بنا کرد،

(6) و سوگند به زمین و به ذاتی که آن را گسترانید،

(7) و سوگند به جانِ [انسان] و ذاتی که آن را [آفرید و] نیکو گردانید،

(8) سپس نافرمانی و پرهیزگاری‏اش را [به او] الهام کرد.

(9) بی‌تردید، هر کس نفس خود را [از گناهان] پاک کند، رستگار می‏شود.

(10) و هر کس آن را [با گناه] آلوده سازد، یقیناً زیانکار می‏شود.

(11) [قوم] ثمود از روی سرکشی، [پیامبر‌شان را] تکذیب کردند،

(12) آنگاه که بدکار‌ترین آنان [برای اقدام به جنایت] برخاست.

(13) پیامبر الله [= صالح] به آنان گفت: «ماده‌شترِ الله و [نوبت‌] آب‌خوردنش را [حرمت نهید]».

(14) [ولی آنان] او را تکذیب کردند و آن [ماده‌شتر] را کشتند؛ پس پروردگار آنان به سبب گناهانشان بر سر‌شان عذاب آورد و همگی آنان را با خاک یکسان کرد.

(15) و [الله] از سرانجام آن [کار،] بیم ندارد.

<     >