حوكمی كۆكردنه‌وه‌ی ته‌وافی كه‌سی هه‌ڵگر‌ و كه‌سی هه‌ڵگیراو به‌یه‌ك ته‌واوف

وه‌سف كردن

پرسیارێكه له‌ لایه‌ن شێخ موحه‌مه‌د صاڵح المنجد ، وه‌ڵامی دراوه‌ته‌وه‌، وه‌ ناوه‌ڕۆكی پرسیاره‌كه‌‌ ئه‌مه‌یه: نیه‌تم هێنا كه‌ إن شاء الله له‌گه‌ڵ خێزانم ومناڵه‌كانم بچم بۆ عومره‌، كوڕێكم دووساڵانه‌ و ئه‌وی تریان سێ مانگانه‌، جا چه‌ند پرسیارێكم هه‌یه‌ داواكارم به‌یارمه‌تی خوای گه‌وره‌ وه‌ڵامێكی ته‌واوم لای ئێوه‌ ده‌ست بكه‌وێت، ئایا ده‌بێت من بۆخۆم سه‌ره‌تا ته‌وافێك بكه‌م، پاشان بۆ یه‌كێك له‌مناڵه‌كانم، ئه‌مجا بۆ خۆم سه‌عیه‌ك بكه‌م، پاشان بۆ ئه‌وی تریان، یان ده‌كرێت هه‌موومان یه‌یه‌كجار ته‌واف و سه‌عی بكه‌ین، وه‌ ئایا دروسته‌ من ته‌واف به‌یه‌كێكیان بكه‌م، ئه‌مجا له‌گه‌ڵ خاڵی یان دایكی سه‌عی نێوان صه‌فا ومه‌روه‌ بكات، به‌شێوه‌یه‌ك ئه‌ركان و واجبه‌كانی عومره‌ دابه‌ش بكه‌ین له‌نێوانماندا، چونكه‌ به‌ڕاستی دووباره‌ كردنه‌وه‌ی عومره‌ بۆ ئه‌و مناڵانه‌ كارێكی گران وقورسه‌ له‌سه‌رمان ؟

ڕای به‌رێزت گرنگه‌ بۆمان