Zwangerschap en borstvoeding tijdens de Ramadan

Beschrijving

In dit artikel proberen we duidelijk te maken , hoe een vrouw in zwangerschap of een vrouw die bortsvoeding geeft haar vasten dient te verrichten.

Download
Schrijf een commentaar naar de verantwoordelijk van dit pagina

De volledige beschrijving

 Zwangerschap en borstvoeding tijdens de Ramadan

[ nederlands - dutch -الهولندية ]

revisie: Abo Abdillah

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)

2012 - 1433

Islam voor iedereen

﴿المرضعة و الحامل أثناء الصيام﴾

« باللغة الهولندية »

مراجعة: أبو عبد الله البلجيكي

2012 - 1433

Alle lof behoort aan Allah.

 Zwangerschap en borstvoeding tijdens de Ramadan

Er kunnen zich met betrekking tot zwangere en borstvoedende vrouwen twee situaties voordoen:

  1. De vrouw is verplicht om te vasten en mag het niet nalaten, omdat het vasten niet moeilijk voor haar is en ze vreest niet voor haar kind. Het vasten heeft geen invloed.
  2. Het vasten is te moeilijk voor de vrouw, ze vreest voor zichzelf of voor haar kind. Het is makruh voor haar om te vasten en sommige geleerden hebben zelfs gezegd dat het haram is voor deze vrouw om te vasten als ze vreest voor haar kind.

In Fatawa Al-Siyam (bladzijde 161) van Sheikh Ibn Uthaymien (moge Allah hem genadig zijn) staat dat de Sheikh gevraagd werd: Als een zwangere vrouw of borstvoedende moeder niet vast zonder een excuus en sterk en in goede gezondheid is en niet beïnvloed wordt door het vasten, wat is de uitspraak daarover?

Hij antwoordde dat het voor deze vrouwen niet toegestaan is om niet te vasten tijdens de Ramadan, tenzij zij een (geldige) reden hebben om niet te vasten. Wanneer zij niet vasten, omdat zij een reden hebben, dan dienen zij hun gemiste vastendagen in te halen, want Allah heeft gezegd met betrekking tot de zieke (waar zwangere vrouwen en borstvoedende moeders toe gerekend worden):

“Het is niet toegestaan voor een zwangere vrouw of borstvoedende moeder om niet te vasten gedurende de dag in de Ramadan tenzij ze een excuus hebben. Als ze niet vasten omdat ze een excuus hebben, dan moeten ze de gemiste vastendagen inhalen, omdat Allah met betrekking tot de zieke heeft gezegd (interpretatie van de betekenis – soerah Al-Baqarah 2:185):

Wie van jullie aanwezig is in de maand, laat die dan vasten, maar wie ziek is of op reis, dan is er een aantal andere dagen (om het vasten van de maand Ramadan in te halen).

Wanneer hun excuses is dat zij vrezen voor hun kind, dan dienen zij hun gemiste vastendagen in te halen. Tevens zijn er geleerden die zeggen dat zij een arme moeten voeden voor iedere dag die zij gemist hebben (met tarwe, rijst, dadels of met ander primair voedsel). Andere geleerden hebben gezegd dat zij slechts hun gemiste dagen moeten inhalen, ongeacht de situatie, want er is geen bewijs in de Koran en de Sunnah voor het geven van voedsel in deze situatie. Het basisprincipe is dat er geen verplichting is zonder bewijs. En dit is de mening van Abu Haniefa (moge Allah tevreden met hem zijn), een sterke mening.

Sheikh Ibn Uthaymien (moge Allah hem genadig zijn) werd verder in Fatawa al-Siyaam (bladzijde 162) ook gevraagd over een zwangere vrouw die vreest voor zichzelf en haar kind en niet vast. Hij zei over deze vrouw:

Ons antwoord hierop is dat één van de (volgende) twee situaties van toepassing moet zijn in het geval van een zwangere vrouw.

  1. De vrouw is gezond en sterk en het vasten is niet te moeilijk voor haar. De foetus wordt ook niet beïnvloedt. De vrouw is verplicht om te vasten en heeft geen excuses om niet te vasten.
  2. De zwangere vrouw is niet in staat om te vasten, omdat de zwangerschap vergevorderd is of omdat ze fysiek zwak is of om een andere reden. De vrouw zou in dit geval niet moeten vasten, vooral als er reden bestaat om te denken dat haar foetus beschadigd wordt, waardoor het voor haar zelfs verplicht kan zijn om niet te vasten. In dit geval, moet ze zoals anderen die om een geldige reden niet vasten de dagen inhalen wanneer dat excuus niet langer van toepassing is. Als ze bevallen is, moet ze die vastendagen inhalen nadat ze gereinigd is van de kraambloeding.

Soms wordt het excuus van zwangerschap opgeheven maar meteen opgevolgd door een ander excuus, namelijk borstvoeding. De borstvoedende moeder kan eten en drinken nodig hebben, vooral gedurende de lange zomerdagen waarin het heel heet is. Ze hoeft dus niet te vasten zodat ze haar kind met haar melk kan voeden. In dit geval zeggen we ook tegen haar: Vast niet, en wanneer dit excuus niet langer van toepassing is, dan zou je de vastendagen die je gemist hebt, in moeten halen.

Sheikh Ibn Baz heeft in Majmu al-Fataqa (15/224) werd ook gevraagd over deze zaak en hij zei dat het bewezen is in de hadith van Anas ibn Malik Al-Ka’bi, die overgeleverd is door Ahmed en de overleveraars van de Sunan (sahih isnad), dat de Profeet (vrede en zegeningen zij met hem) zwangere en borstvoedinggevende vrouwen toestond om niet te vasten. Hij beschouwde hen als reizigers. Hieruit kunnen we opmaken dat zij niet hoefden te vasten, maar dat zij hun vasten later konden inhalen, zoals reizigers doen. De geleerden hebben gesteld dat zij alleen toegestaan waren om niet te vasten wanneer het te moeilijk voor hen was, zoals in het geval van ziekte of bij angst voor de kinderen. En Allah weet het beste.

In Fatawa al-Lajnah al-Da’imah (10/226) staat:

De zwangere vrouw is verplicht om te vasten tijdens haar zwangerschap, tenzij ze vreest dat het vasten haar of haar foetus zal beïnvloeden, in dit geval is het toegestaan voor haar om niet te vasten en dient ze de gemiste vastendagen inhalen nadat ze bevallen is en gereinigd is van de kraambloeding.

De geleerden verschillen van mening over de regel voor zwangere vrouwen en borstvoedende moeders als ze niet vasten. Er zijn verscheidene meningen:

  1. Enkel het vasten hoeft ingehaald te worden. Dit is de mening van Imam Abu Hanifah (moge Allah hem genadig zijn). Onder de Sahabah was dit de mening van ‘Ali ibn Abi Talib (moge Allah tevreden met hem zijn).
  2. Als ze voor zichzelf vrezen, moeten ze het vasten alleen inhalen en als ze voor hun kinderen vrezen, dan moeten ze het vasten inhalen en een arme persoon voeden voor elke (gemiste) dag. Dit is de mening van Imam al-Shafa’i en Imam Ahmad. Al-Jassas heeft dit ook overgeleverd van Abdullah Ibn ‘Umar (moge Allah tevreden met hen beiden zijn).
  3. Ze moeten alleen de armen voeden en het vasten hoeven ze niet in te halen. Onder de Sahabah was dit de mening van ‘Abd-Allah ibn ‘Abbas (moge Allah tevreden met hem zijn). Ibn Qudamah heeft dit ook overgeleverd in al-Mughni (3/37) van Ibn ‘Umar (moge Allah tevreden met hen beiden zijn).

Sheikh ibn Uthaymien heeft in al-Sharh al-Mumti (6/220) gezegd nadat hij de verschillende meningen van geleerden genoemd had over de uitspraak in deze kwestie en nadat hij zijn voorkeur duidelijk had gemaakt voor de mening dat ze alleen de gemiste vastendagen in moet halen:

Deze mening is naar mijn mening het meest correct omdat ze hoogstens zijn als degenen die ziek zijn of reizen, die de gemiste vastendagen alleen in hoeven te halen.

En Allah weet het het beste

www.islamhouse.com

Islam voor iedereen !