<     >  

52 - At-Tur ()

|

(1) Sumpa man sa Bundok,

(2) sumpa man sa isang Aklat na natitikan

(3) sa isang pergaminong nakaladlad,

(4) sumpa man sa Bahay na dinadalaw,

(5) sumpa man sa bubong na iniangat,

(6) sumpa man sa dagat na pinupuno,

(7) tunay na ang pagdurusang dulot ng Panginoon mo ay talagang magaganap.

(8) Walang ukol dito na anumang tagatulak,

(9) sa araw na mayayanig ang langit sa isang pagyanig,

(10) at uusad ang mga bundok sa isang pag-usad.

(11) Kaya kapighatian sa araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling,

(12) na sila sa pagsuong [sa kabulaanan] ay naglalaro.

(13) Sa araw na ipagtutulukan sila patungo sa apoy ng Impiyerno sa isang pagtutulakan,

(14) ito ay ang Apoy na kayo dati hinggil dito ay nagpapasinungaling.

(15) Kaya panggagaway ba ito o kayo ay hindi nakakikita?

(16) Masunog kayo rito [sa apoy] at magtiis kayo o huwag kayong magtiis: magkapantay sa inyo; gagantihan lamang kayo ng dati ninyong ginagawa.

(17) Tunay na ang mga tagapangilag magkasala ay nasa mga hardin at kaginhawahan,

(18) na mga nagpapasarap sa ibinigay sa kanila ng Panginoon nila at nagsanggalang sa kanila ang Panginoon nila sa pagdurusa sa Impiyerno.

(19) Kumain kayo at uminom kayo nang kaiga-igaya dahil sa dati ninyong ginagawa,

(20) habang mga nakasandal sa mga kama na inihanay. Magkakasal Kami sa kanila sa mga dilag na may maninining na mata.

(21) Ang mga sumampalataya at sumunod sa kanila sa pananampalataya ang mga supling nila ay mag-uugnay Kami sa kanila sa mga supling nila at hindi Kami babawas sa kanila mula sa gawa nila ng anuman. Ang bawat tao, sa nakamit niya, ay mananagot.

(22) Magkakaloob Kami sa kanila ng prutas at karne kabilang sa ninanasa nila.

(23) Magpapasahan sila roon ng tasa na walang satsatan dito at walang pagpapakasalanan.

(24) May iikot sa kanila na mga batang lalaki [na pinagsilbi] para sa kanila, na para bang ang mga iyon ay mga mutyang itinatago.

(25) Lalapit ang iba sa kanila sa iba pa habang nagtatanungan.

(26) Magsasabi sila: "Tunay na kami dati bago pa niyan sa mga mag-anak namin ay mga nababagabag.

(27) Ngunit nagmagandang-loob si Allāh sa amin at nagsanggalang Siya sa amin sa pagdurusa sa nakapapasong hangin.

(28) Tunay na kami dati bago pa niyon ay dumadalangin sa Kanya; tunay na Siya ay ang Mabait, ang Maawain.

(29) Kaya magpaalaala ka sapagkat hindi ka, dahil sa biyaya ng Panginoon mo, isang manghuhula, ni isang baliw.

(30) O nagsasabi sila: "Isang makata, na nag-aabang kami sa kanya ng sakuna ng panahon."

(31) Sabihin mo: "Mag-abang kayo sapagkat tunay na ako ay kasama sa inyo kabilang sa mga tagapag-abang."

(32) O nag-uutos ba sa kanila ang mga isipan nila ng ganito o sila ay mga taong tagapagmalabis?

(33) O nagsasabi ba silang nagsabi-sabi siya [ng Qur’ān na] ito? Bagkus hindi sila sumasampalataya.

(34) Kaya maglahad sila ng isang salaysay tulad nito kung sila ay mga tapat.

(35) O nilikha ba sila mula sa hindi isang bagay o sila ay ang mga tagalikha?

(36) O lumikha ba sila ng mga langit at lupa? Bagkus hindi sila nakatitiyak.

(37) O taglay ba nila ang mga imbakan ng Panginoon mo, o sila ay ang mga tagapangibabaw?

(38) O mayroon ba silang isang hagdan [paakyat sa langit] na nakapapakinig sila roon? Kaya [kung gayon] ay maglahad ang tagapakinig nila ng isang katunayang malinaw.

(39) O ukol sa Kanya ay ang mga anak na babae at ukol naman sa inyo ay ang mga anak na lalaki?

(40) O nanghihingi ka ba sa kanila ng isang pabuya kaya sila dahil sa isang pagkakamulta ay mga napabibigatan?

(41) O taglay ba nila ang [kaalaman sa] Lingid kaya sila ay nagsusulat [nito]?

(42) O nagnanais ba sila ng isang pakana, ngunit ang mga tumangging sumampalataya ay ang mga pinapakanaan?

(43) O mayroon ba silang diyos na iba pa kay Allāh? Kaluwalhatian kay Allāh higit sa itinatambal nila!

(44) Kung may makikita sila na isang tipak mula sa langit na bumabagsak ay magsasabi sila: "Mga ulap na ibinunton."

(45) Kaya pabayaan mo sila hanggang sa makipagtagpo sila sa araw nila na doon ay malilintikan sila,

(46) sa Araw na hindi makapagdudulot para sa kanila ang pakana nila ng anuman ni sila ay iaadya.

(47) Tunay na ukol sa mga lumabag sa katarungan ay isang pagdurusang iba pa roon subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam.

(48) Magtiis ka sa hatol ng Panginoon mo sapagkat tunay na ikaw ay nasa mga mata Namin at magluwalhati ka kasabay ng pagpupuri sa Panginoon mo kapag bumangon ka.

(49) Sa bahagi ng gabi ay magluwalhati ka sa Kanya at sa paglubog ng mga bituin.

<     >