100 - суратуль-Ъадият ()

|

(1) Ант етемін, қатты ентігіп шабатын,

(2) әрі / тұяқтарынан / ұшқын шығаратын,

(3) әрі таң ата шабуылдайтын,

(4) онымен бұрқырата шаң көтеретін,

(5) әрі онымен / жаудың / ортасына топ бо­лып кіретіндермен.

(6) Ақиқатында, адам Раббысына шүкірлік етпеуші / Оның берген игіліктерін мойындамаушы / ,

(7) және анығында, ол осыған куә.

(8) Әрі шын мәнінде, ол қайырлы нәрселерді сүюде тым қатты.

(9) Ал, сонда ол білмей ме, қабірдегілер шығарылған кезде,

(10) және көкіректегі нәрселерәшкереленіп, жария болғанда, -

(11) күмәнсіз, ол күні, Раббысының олар жайлы толық Хабардар / екенін / .