54 - суратуль-Қамар ()

|

(1) Сағат / Қайта тірілу күні / жақындады және ай бөлінді.

(2) Егер олар Аллаһтың бір белгісін көрсе де, теріс бұрылады да: «Күшті сиқыр», - дейді.

(3) Әрі олар өтірікке шығарды және көңіл құмарлықтарына ерді. Әрбір істің өз орны / уақыты / бар.

(4) Ақиқатында, оларға тыйымдарды / ескертулерді / қамтыған хабарлар келді.

(5) Кемел, даналыққа толы / хабарлар / . Бірақ ескерту / имансызға / не пайда бермек?

(6) / Ей, Мұхаммед! / Енді олардан теріс бұрыл. Шақырушы / сүр үрлеуші / қиын бір нәрсеге шақырған күні,

(7) олардың көздері қорлана жасыған күйде, бытырап жайылған шегірткелер секілді қабірлерден шығады,

(8) шақырушыға қарай асыққан күйлерінде. кәпірлер: «Бұл - ауыр күн!» - дейді.

(9) Олардан бұрын Нұхтың елі де өтірікке шығарған еді. Сөйтіп олар құлымызды / Нұхты / жалғаншыға шығарды және: «Жын қаққан», - деп жәбірлеп, тыйым салды.

(10) Сонда ол Раббысына: «Мен жеңілдім, маған көмек бер!» - деп дұға қылды.

(11) Біз аспан қақпаларын құйылған сумен аштық,

(12) және жерді жарып, бұлақтарды шығардық. Солай етіп сулар белгіленген іс үшін қосылды.

(13) Сонда оны тақтайлар мен дусурдан құралғанға / кемеге / мінгіздік.

(14) Ол / кеме / Біздің көз алдымызда жүзеді, / елі / күпірлік еткенге / теріске шығарғанға / қайтарым сый ретінде.

(15) Біз оны белгі-ғибрат етіп қалдырдық. Енді еске алушы бар ма?

(16) Менің азабым әрі ескертуім қалай болды?

(17) Біз Құранды еске алуға жеңіл еттік. Енді еске алушы бар ма?

(18) Ад елі / елшілерді / өтірікші санады. Сонда Менің азабым мен ескертуім қалай болды?

(19) Біз оларға жамандығы жалғасқан күні суық жел жібердік.

(20) Ол адамдарды опырылған құрма ағаштарындай жұлып әкетеді.

(21) Менің азабым мен ескертуім қалай болды?

(22) Біз Құранды еске алуға жеңіл еттік. Енді еске алушы бар ма?

(23) Сәмұд елі ескертуді өтірік санады.

(24) Олар: «Біз өз арамыздағы бір адамға ереміз бе? Онда біз әлбетте адасуда және ессіздікте боламыз.

(25) Ескерту / уахи / біздің арамыздан тек соған ғана түсірілді ме? Негізінде, ол менменсінген өтірікші», - деді.

(26) Олар ертең-ақ шектен шыққан өтірікшінің кім екенін біледі.

(27) «Біз оларға сынақ ретінде түйені жібереміз. Сен оларды байқа да / не істейтіндерін күтіп / сабыр ет.

(28) Оларға судың араларында бөлінгенін хабарла. Әркімге су алу / кезегі / белгіленген».

(29) Сонда олар серіктерін шақырып, ол оны / түйені / ұстап тірсегін қиды, / сойып өлтірді /.

(30) Сонда Менің азабым әрі ескертуім қалай болды?

(31) Біз оларға бір ғана сайха жібердік те, олар қора салушының кепкен қоқым шөбі секілді жапырылып қалды.

(32) Біз Құранды еске алуға жеңіл еттік. Енді еске алушы бар ма?

(33) Лұттың елі насихат, ескертуді өтірік санады.

(34) Біз оларға, тас жаудырған қатты жел жібердік. Тек Лұттың үй-ішінен басқасына. Ал, оларды сахарда / таң алдында / құтқардық,

(35) Бізден болған игілікпен. Біз игіліктерімізге алғыс білдіргеннің / шүкір еткеннің / қайтарым сыйын осылай береміз.

(36) Ол / Лұт / оларға Біздің ұстауымызды / азапқа тартуымызды / ескерткен еді, бірақ олар ескертуден күмәнданды.

(37) Олар одан қонақтарын / беруді / талап етті, сонда Біз олардың көздерін тегіс еттік. Енді Менің азабым мен ескертуімді татыңдар!

(38) Оларға ерте таңда бекітілген азап келді.

(39) / Оларға: / «Енді Менің азабым мен ескерткенімді көріңдер!» - делінді.

(40) Біз Құранды еске алуға жеңіл еттік. Енді еске алушы бар ма?

(41) Әрі фиръаундықтарға да ескерту келген еді.

(42) Олар Біздің белгілеріміздің барлығын өтірік санады. Сонда Біз оларды бәрінен Үстем, бәріне Күші жетушінің ұстауымен ұстадық.

(43) Сендердің кәпірлерің солардан артық па? әлде сендер үшін кітаптарда кепілдік бар ма?

(44) Әлде олар: «Біз - үстем бір топпыз», дей ме?

(45) Жақында бұл топ / мүшріктер / жеңіледі де арттарына бұрылып қашады.

(46) Күмәнсіз, Сағат / Қайта тірілу / - оларға белгіленген бір уәделі мерзім. Әрі ол Сағат - өте ауыр, мүлдем ащы.

(47) Анығында, қылмыскерлер адасуда және ессіздікте.

(48) Сол күні олар Отқа беттерімен сүйретіледі. / Оларға: / «Сақардың ұстауын татыңдар!» - делінеді.

(49) Ақиқатында, Біз әрбір нәрсені алдын ала белгілегеніміз бойынша жараттық.

(50) Біздің бұйрығымыз көздің бір нәрсеге түскен сәтіндей ғана.

(51) Әрі Біз өздерің секілділерді жойып жібердік. Енді еске алушы бар ма?

(52) Олардың істеген барлық нәрселері кітаптарда -

(53) әрбір кішісі де, үлкені де - жазулы.

(54) Анығында, тақуалар / Аллаһтың жаза­сынан қорқып, сақтанушылар / / Жәннаттағы / бақтар мен өзендер арасында,

(55) барлық нәрсені Жасай алушы Үкім иесінің алдындағы ақиқат мекенінде.