69 - суратуль-Хаққа ()

|

(1) Әл-Хаққа / міндетті түрде болатын / .

(2) «Міндетті түрде болатын», - деген не?

(3) / Ей, Мұхаммед! / Әрі «Міндетті түрде болатынның» не екенін саған не білдірді?

(4) Сәмұд және Ад елдері «Қариъаны» / Қиямет күнін / өтірік санады.

(5) Сөйтіп, Сәмүдтықтар «Тағиямен» / шектен тыс қуатты нәрсемен / жойылды.

(6) Ал, Адтықтар жойқын, аязды дауылмен жойылды.

(7) Ол / Аллаһ / оны олардың үстіне жеті түн, сегіз күн жалғасты түрде соқтырып қойды. Сен ол елді іші кеуек кұрма ағаштарындай құлап жатқанын көресің.

(8) Сен олардан қалған бірер нәрсені көресің бе?

(9) Фиръаун мен одан алдыңғылар да және асты үстіне төңкеріліп ойран болған елдер де әдейі / біле тұра / қате істеді.

(10) Олар Раббысының Елшісіне бойсұнбады да Ол / Аллаһ / оларды өте қатты ұстаумен тұтты.

(11) Ақиқатында, су тасыған кезде, Біз сендерді кемеге мінгіздік,

(12) оны сендерге еске салу үшін әрі оны ұғатын құлақтардың ұғуы үшін / істедік / ?

(13) Ал, қашан сүр бір рет үрілгенде,

(14) әрі жер мен таулар көтеріліп, бір соққымен күйретілген кезде,

(15) міне, сол күні Уақиъа / Қиямет / басталады.

(16) Сондай-ақ аспан сетінеп, сол күні ол әлсіз / берік емес / күйде болады.

(17) Әрі Періштелер оның шеттерінде болады. Сол күні олардың үстінде Раббыңның аршын сегіз / періште / көтеріп тұрады

(18) Сол күні сендер / Аллаһтың / алдына шығарыласыңдар, сендердегі ешбір құпия жасырын қалмайды.

(19) Міне, сонда кімнің кітабы оң жағынан берілсе: «Мінеки, менің кітабымды оқыңдар!

(20) Анығында, мен осы Есебіме кездесетініме сенген едім», - дейді.

(21) Сөйтіп ол разы болатын өмірде, -

(22) биік / Жәннат / бағында болады,

(23) сондай жемістері төніп тұратын.

(24) Оларға: «Өткен күндерде істеген амалдарың себепті рахаттана жеңдер әрі ішіңдер», - делінеді.

(25) Ал, кімнің кітабы сол жағынан берілсе, ол: «Еһ, әттең, маған кітабым берілмесе еді!

(26) Есебімнің не екенін білмесем еді!

(27) Әттең, бұл / өлімім бәрін / бітіруші болғанда еді!

(28) Мал-дүнием мені құтқармады.

(29) Менің билігім / күш-қуатым / жойылды», - дейді.

(30) / Тозақ сақшыларына бұйырылады / : «Оны ұстаңдар да бұғаулаңдар.

(31) Кейін оны Жахимға салыңдар.

(32) Содан кейін оны / денесін / ұзындығы жетпіс шынтақ шынжырдан өткізіңдер.

(33) Себебі ол ұлы Аллаһқа сенбеген еді,

(34) әрі кедей, жарлыларды тамақтандыруға үгіттемеген / өзгелерді шақырмаған / еді.

(35) Бүгін мұнда оған бір жақын / дос / жоқ,

(36) және сасық іріңнен басқа ешбір тамақ та жоқ.

(37) Оны біле тұра қателескендерден / күнәһарлардан / басқа ешкім жемейді.

(38) Сендердің көріп тұрғандарыңмен ант етемін!

(39) Әрі көрмей тұрғандарыңмен де!

(40) Ақиқатында, бұл / Құран / - ардақты бір Елшінің / Аллаһтан жеткізген / сөзі.

(41) Бұл - ақынның сөзі емес. Сендер қандай аз сенесіңдер.

(42) Әрі ол бақсы-балгердің, сәуегейдің де сөзі емес. Сендер қандай аз еске аласыңдар.

(43) Бұл - әлемдердің Раббысынан түсірілген.

(44) Егер де ол кейбір сөздерді Бізге таңса,

(45) онда оны оң қолынан ұстап алатын едік,

(46) кейін оның күре тамырын үзер едік.

(47) Сонда сендерден ешкім де оны тосып қала алмас еді.

(48) Әрі шын мәнінде, бүл / Құран / - тақуалар / Аллаһтың жазасынан қорқып, сақтанатындар / үшін бір еске салу.

(49) Және анығында, Біз сендердің араларыңда өтірікке шығаратындар бар екенін анық білеміз.

(50) 50Әрі күдіксіз, бүл күпірлік етушілер / теріске шығарушылар / үшін өкініш.

(51) Және күдіксіз, ол - айқын ақиқат.

(52) / Ей, Мұхаммед! / Ұлы Раббыңның есімін / барлық кемшіліктен / пәк деп дәріпте!