71 - сурату Нух ()

|

(1) Ақиқатында, Біз, Нұхты еліне: «Қауымыңды, оларға жан күйзелтуші азап келместен бұрын ескерт», - деп жібердік.

(2) Ол айтты: «Әй, елім, шын мәнінде мен - сендерге анық ескертушімін,

(3) Аллаһқа Құлшылық жасаңдар, Одан / Оның жазасынан / қорқып, сақтаныңдар және маған бағыныңдар.

(4) Ол күнәларыңды кешіреді және сендерге белгіленген бір мерзімге дейін мұрсат береді. Шын мәнінде, Аллаһ белгілеген мерзім жетсе, ол кейінге ұзартылмайды, Егер де сендер білсеңдер», - деп.

(5) Ол айтты: «Раббым, ақиқатында мен елімді түнде де, күндіз де / иманға / шақырдым.

(6) Алайда, шақыруым олардың кері қашуын ғана арттырды.

(7) Ақиқатында, мен оларды Сенің кешіруің үшін шақырған сайын олар саусақтарын құлақтарына тығып, киімдерімен бүркеніп алды және қасарысып, өздерін жоғары қойып, тәкаппарлана түсті.

(8) Мен оларды ашық түрде шақырдым.

(9) Содан кейін мен оларды жалпы және оңаша / жекеше / түрде де / үгіттедім / .

(10) Сондай-ақ: «Өздеріңнің Раббыңнан кешірім тілеңдер, өйткені Ол - көп Кешіруші / Ғаффар / .

(11) Ол сендерге аспаннан мол жаңбыр жібереді,

(12) сендерді мал-мүліктермен және перзенттермен қолдайды. Сендерге бау-бақшалар өсіріп және сендер үшін өзендер пайда қылады.

(13) Сендер неге Аллаһқа бойсұнып, Одан қорықпайсыңдар?

(14) Негізінде, Ол сендерді кезең-кезеңдермен жаратты.

(15) Аллаһ жеті аспанды қабат-қабат етіп қалай жаратқанын көрмедіңдер ме?

(16) Олардың ішінде айды нұр қылып, күнді жарық шығарушы қылды.

(17) Аллаһ сендерді жерден / өсімдік секілді / шығарды.

(18) Содан кейін сендерді оған қайтарады және қайта шығарады.

(19) Әрі Аллаһ сендерге жерді кілем етті,

(20) онда кең жолдармен жүрулерің үшін», - деп.

(21) Нұх айтты: «Раббым! Ақиқатында, олар мағанбағынбай, сондай, өздеріне мал-дүниесі мен перзенттері зияннан басқаны арттырмаған біреулерге ілесті».

(22) Сондай-ақ, олар өте үлкен құлықпен айлакерлік істеді,

(23) және / қауымына / айтты: «Сендер ешқашан өз құдайларыңды тастамаңдар. Уадты, Суағты, Яғусты, Яғуқты және Нәсірді еш уақытта тастаушы болмаңдар», - деп.

(24) / Нұх / : «Ақиқатында, бұлар көбін адастырды. Сен де / Раббым / әділетсіздерге адасудан басқаны арттырма!» - деді.

(25) Олар біле тұра істеген қателерінің салдарынан суға батырылып әрі отқа кіргізілді. Сөйтіп, олар өздеріне Аллаһтан басқа ешқандай көмек берушілерді таппады.

(26) Нұх айтты: «Раббым, кәпірлерден жерде бірде-бір тұрғын қалдырма!

(27) Өйткені, Сен оларды қалдырсаң, олар құлдарыңды адастырады және бұзық, кәпірден басқаны көбейтпейді.

(28) Раббым, мені, ата-анамды, үйіме иманды болып кіргендерді және иманды ерлер мен иманды әйелдерді кешір! Ал, әділетсіздерге жойылып кетуден басқаны арттырма!» - деді.