84 - суратуль-Иншиқақ ()

|

(1) Аспан айрылған кезде,

(2) және Раббысына бойсұнып әрі міндетті болып.

(3) Әрі жер созылып,

(4) ішіндегісін шығарып, босаған кезде,

(5) Раббысына бойсұнып, міндетті болып.

(6) Ей, адам! Негізінде сен іс-әрекеттеріңмен Раббыңа қарай ұмтылып бара жатырсың, сөйтіп Оған жолығасың.

(7) Сонда, кімге кітабы / амал дәптері / оң жағынан берілсе,

(8) жеңіл есеппен есептеліп,

(9) / жәннаттағы / үй ішіне қуанған күйде қайтады.

(10) Ал, кімге кітабы арқа жағынан берілсе,

(11) ол сонда өлім тілейді де,

(12) Саъирға (Тозақтың бір аты. Мағнасы - жалынды от) кіреді.

(13) Ақиқатында ол / осы өмірде / үй-ішіндегілері арасында мәз-мәйрам болған еді.

(14) Анығында ол, қайтпаймын деп ойлайтын.

(15) Жоқ, олай емес! Шын мәнінде Раббысы оны көруші.

(16) Жоқ! Кешкі шапақпен ант етемін,

(17) және түнмен әрі ол жинаған нәрселермен,

(18) және толған кездегі айменен.

(19) Сендер міндетті түрде, бір халден басқа бір халге өтесіңдер.

(20) Сонда оларға не болды, иманға келмейтіндей,

(21) әрі оларға Құран оқылған кезде, сәжде етпейтіндей?!

(22) Алайда, күпірлік етушілер / Аллаһқа қарсы келушілер / хақты өтірікке шығарады.

(23) Ал, Аллаһ олардың жасырған нәрселерін жақсы білуші.

(24) / Ей, Мұхаммед! / Сондықтан оларды күйзелтуші азаппен «сүйіншіле».

(25) Ал, сондай иманға келген және ізгі амал істегендер басқа. Оларға таусылмайтын сый бар.