89 - суратуль-Фәжр ()

|

(1) Таңғы араймен ант етемін.

(2) Әрі он түнмен,

(3) және жұп әрі тақпен,

(4) және өтіп бара жатқан түнмен ант етемін.

(5) Міне осылар, ақылына иелік ететіндер үшін / жеткілікті / ант емес пе?

(6) / Ей, Мұхаммед! / Раббыңның адтықтармен не істегенін көрмедің бе, -

(7) ұзын бағаналары бар Ирамға?

(8) Олардың ұқсасы басқа елдерде жасалмаған еді.

(9) Әрі ойпаттарда жартастарды ойған сәмұдтықтарға,

(10) және қазықтар иесі Фиръаунға.

(11) Олар елдерде шектен шығып,

(12) әрі онда бұзықтықты көбейткен еді.

(13) Сонда Раббың Оларға азап қамшысын жаудырды

(14) Анығында, Раббың сөзсіз бақылап тұрушы.

(15) Адамды Раббысы сынап, оны құрметтесе және игілікке бөлесе, ол: «Раббым мені кұрметтеді»,- дейді.

(16) Ал, қашан оны сынап, ризық-несбесін тарылтса, онда ол: «Раббым мені қорлады»,- дейді.

(17) Жоқ, олай емес! Сендер жетімге ізет көрсетпейсіңдер,

(18) және кедейді тамақтандыруға бір-біріңді қызықтырып, түрткіболмайсыңдар,

(19) әрі мирасты бөлмей, өздерің жейсіңдер.

(20) Сондай-ақ дүние-мүлікті өте қатты жақсы көресіңдер.

(21) Жоқ, олай емес! Жер / сілкініп / теп-тегіс болған кезде,

(22) әрі Раббың және сап-сап болып періштелер келген кезде,

(23) және ол күні Жаһаннам келтірілген кезде - міне, сол күні адам еске түсіреді. Алайда, еске түсіруден оған не пайда?

(24) Ол: «Әттең! Өмірім үшін / ізгі амалдар / жіберген болсам еді»,- дейді.

(25) Сол күні Оның азабындай, ешкім де азаптай алмайды,

(26) әрі Оның бұғаулап байлағанындай ешкім байлай алмайды.

(27) Ей, орнығып, тыныштық тапқан жан!

(28) Раббыңа разы болған және разылығын алған күйде қайт!

(29) Енді құлдарымның қатарына кір!

(30) Әрі Менің жәннатыма кір!