92 - суратуль-Ләйл ()

|

(1) Ант етемін, / қараңғылығы / жапқан кездегі түнмен

(2) және жарық болған кездегі күндізбен,

(3) әрі ер мен әйелді Жаратқанмен.

(4) Негізінде, сендердің ұмтылыстарың әртүрлі.

(5) Ал, кім берсе және тақуалық етсе / Раббысының жазасынан қорқып, сақтанса / ,

(6) әрі ең жақсыны шын деп білсе,

(7) жақында Біз оған ең жеңілін оңайластырамыз.

(8) Ал, кім сараңдық істесе, қажетсінбесе

(9) және ең жақсыны өтірік деп білсе,

(10) жақында Біз оған ең ауырын оңайластырамыз.

(11) Ол құлағанда, дүние-мүлкі оған пайда бермейді.

(12) Анығында, тура жолмен жүргізу - Бізге тән.

(13) Әрі шын мәнінде соңғы, мәңгілік өмір де / ақирет те / және алғашқысы да / осы өмір де / Біздікі.

(14) Міне, Мен сендерді жалындаған Оттан / сақтандырып / ескерттім,

(15) оған ең бақытсыз ғана кіреді,

(16) сондай өтірік деп, теріс бұрылғандар.

(17) Одан тақуалық еткендер / Аллаһтың жазасынанқорқып, сақтанғандар / ғана алыстатылады,

(18) сондай, мал-дүниесінен беріп тазарған,

(19) біреулерге беруге міндетті болмасада,

(20) ол тек аса жоғары Раббысының дидарына ұмтылып қана / береді / .

(21) Әрі ол сөзсіз, жақында разы болады.