Даъват ба суи Худо

Шарҳи маъонии Қуръони карим ба забони тоҷикӣ

ФОИДАҲОИ ТАҚВО АЗ ҚУРЪОНИ КАРИМ

ШАРҲИ МАТНИ ДАРСҲОЙ МУҲИМ БАРОИ УМУМИ УММАТ: КИТОБ БО ЗАБОНИ ТОҶИКӢ НАВИСАНДААШ ДОКТОР ҲАЙСАМ САРҲОН, ВА ОН ШАРҲИ МАТНИ ДАРСҲОЙ МУҲИМ БАРОЙ УМУМИ УММАТ, МУЪАЛИФАШ ИМОМ ИБНИ БОЗ РАҲИМАҲУЛЛОҲ, ДАР ИН МАТН ҶАЪМОВАРИ КАРДААСТ ҶУМЛАЕ АЗ ИЛМҲОЙ ШАРЪИ МУТАЪЛИҚ БА ҲУКМҲОЙ ФИҚҲИ, АҚИДАВИ, ВА РАВИШ. ЛОЗИМ АСТ БОЛОЙ УМУМӢ УММАТ ДОНИСТАНАШ. МУЪАЛИФ ИН РО ДАР ЯК ШАКЛИ ЗЕБО ТАҚСИМБАНДИ КАРДА, ВА ДАР ОН МАҚСАДҲОЙ УМУМӢ ВА МАЪНОЙ УМУМИ РО ЗИКР НАМУДА ВА БАЪДИ ҲАР ТАҚСИМБАНДИ ОЗМОИШИҲО, ҲАМАЙ ИН НА БА ШАКЛИ МУХТАСАРЕ КИ КАМБУДИ ДОШТА БОШАД ВА НА ТУЛОНИЕ КИ ХАСТА КУНАНДА БОШАД.

САВОЛҲОИ СЕГОНАИ ҚАБР ВА ЧАҲОР ҚОИДА ВА НАВОҚИЗИ ИСЛОМ: ИН КИТОБ БО ЗАБОНИ ТОҶИКӢ, МУЪАЛИФАШ ДОКТОР ҲАЙСАМ САРҲОН ВА ДОРОЙ: 1-САВОЛҲОИ СЕГОНАИ ҚАБР: ИН НАВИШТАҶОТ ХЕЛО ҚИММАТБАҲО ДОРОЙ АСЛҲОЕ КИ ВОҶИБ АСТ ДОНИСТАНАШ БАР ИНСОН ВА АЗ ИНҲО ДАР ҚАБР ПУРСОН МЕШАВАД, ВА НАМУДҲОИ ИБОДАТҲОЕ КИ АЛЛОҲ БА ОН АМР КАРДА АСТ ВА МАРТАБАҲОЙ ДИН. 2-ҚОЙДАҲОЙ ЧАҲОРГОНА: НАВИШТАҶОТИ КӮТОҲ ДАР БАЁНИ ҚОЙДАҲОЙ ТАВҲИД ВА ШИНОХТАНИ ОН, ВА БАЪЗЕ ШУБҲАҲОЕ КИ МУШРИКОН БА ОН ЧАНГ МЕЗАНАНД ВА РАД КАРДАН БА ОН. 3-НАВОҚИЗИ ИСЛОМ: МАТНИ КӮТОҲ КИ ДАР ОН БАЪЗЕ АЗ БУЗУРГТАРИН МАСАЛАҲОЕ КИ ХАТАРИ ЗИЁДЕ ДАР ДИНИ МУСАЛМОН ДОРАД, ВА ИН БО ДОРОЙ ДОШТАНИ ХАТАРИ БУЗУРГАШ ЗИЁДИ МАРДУМ ДАР ИН МУРТАКИБ МЕШАВАНД, ТО ИНКИ МУСАЛМОН АЗ ИН БОЛОЙ ХУД БИТАРСАД ВА АЗ ОН ДУРИ ҶӮЯД. МУЪАЛИФ ИН РО БА ШАКЛИ ЗЕБО ВА ТАҚСИМБАНДИ КАРДАГИ АСТ ВА ДАР ИН МАСАЛАҲОИ УМУМИ ВА МАЪНЕҲОЙ УМУМИ РО ЗИКР НАМУДААСТ ВА БАЪДИ ҲАР ЯК МАТН ПУРСИШҲО ВА ОМӮЗИШҲО ГУЗОШТААСТ, ҲАМАЙ ИН НА БА ШАКЛИ МУХТАСАРЕ КИ КАМБУДИ ДОШТА ВА НА ТУЛОНИЕ КИ ХАСТА КУНАНДА БОШАД.

Муаллиф дар рисолаи худ барои расидан ба ҳадафи олӣ ва саодату хушбахти, ки ҳар инсон дар талоши расидан ба он аст, васоил ва роҳҳои муҳимро зикр мекунад, ки сабаби расидан ба зиндагии саодатманд мебошанд.

Паноҳгоҳи мусалмон: Нависандаи ин китоб шайх Саъид ибни Алӣ ибни Ваҳаф ал-Қаҳтонӣ –Худованд дар ҳифзи худаш нигоҳаш дорад- мебошад, яке аз беҳтарин китобҳои зикрҳои рӯзу шаб дар ҳаёти мусалмон ба ҳисоб меравад, ва бо фазли Худованд ин китоб ба бисёре аз забонҳо тарҷума шудааст, ва кушиш кардем ки ҳамаи ин тарҷумаҳоро дар як саҳифа ҷамъ биоварем, ва зери назорат ва роҳбарии муаллиф забонҳои боқимондаро тарҷума кунем.

Сипас аз олимон касоне буданд, ки чил (ҳадис)-ро дар усули дин, баъзеи онҳо дар фурўъ, баъзеи онҳо дар ҷиҳод, баъзеи онҳо дар зўҳд (парҳезгорӣ), баъзеи онҳо дар адаб ва баъзеи дигар дар хутба гуфтан ҷамъ кардаанд ва ҳамаи онҳо ниятҳои некў доштанд; Худо аз қосидони ин корҳо хушнуд бод. Ба дурустӣ, лозим донистам чил ҳадисеро ҷамъоварӣ намоям, ки муҳимтар аз ҳамаи онҳост, он чил ҳадисе аст, ки ҳамаи он мавзўъҳо (-и дар боло зикршударо) дар бар мегирад, ҳар яке аз он (ҳадис) пояи бузурге аз пояҳои дин аст, чунон ки олимон васф кардаанд, ки меҳвари ислом, ё нисфи ислом, ё сеяки ислом ва ё монанди он аст.

Ин рисола иборат аст аз: Имон овардан ба Аллоҳ Таоло ва ба фариштагон ва ба китобҳои У Таоло ва ба тамоми паёмбарон ва ба рузи қиёмат ва ба тақдири неки ва бади.

Ин рисола баёнгари баъзе аз маҳосини дини мубини Ислом мебошад.

Шайх Ибни Усаймин дар ин китобаш усулҳои имонро шарҳ медиҳад.

Чи тавре бар ҳар як мусалмон маълум аст дини мубини ислом аз панҷ рукн иборат аст, дар ин китоб панҷ аркони исломро шарҳ дода мешавад

Тарҷумаи Қуръони карим ва маъонии он (ба шакли PDF ) дар равиши тафсири муяссару осон ба забони тоҷикӣ, Ва ин тарҷума нусхабардоришуда аз нусхаи Қуръони карим, ки дар Муҷаммаъи Малик Фаҳд барои чопи Қуръони карим омода ва чоп шудааст, мебошад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи ҳидоятёфтагон ва муваҳҳидон суҳбат карда, баён мекунад, ки вақто инсон Худои ягонаро парастиш кунад ва роҳи ростро интихоб кунад, асари ин ҳидоят ва тавҳидро дар зиндагиаш мушоҳида мекунад ва аз он лаззат мебарад.

Имон бузургтарин хислат, шарифтарин мартаба ва комилтарин дараҷа мебошад, ки ҳеҷ бартари ва подоше бидуни вуҷуди имон ва риояти ҳуқуқи он дода намешавад.

Шайх Муҳаммад Солеҳи Пурдил дар ин навор дар бораи тавассули шаръӣ суҳбат карда навъҳои онро баён мекунад.

Ислом дини ягонаи Худованд

Шайх Ҳофиз Муҳаммад Карим Солеҳ дар ин навор дар бораи шиносондан ва муаррификардани Паёмбари Худо суҳбат карда баён мекунад, ки ҳар як мусалмон масъул аст, ки Паёмбари худро ба ҷаҳониён ва башарият муаррифи кунад ва мардумро ба суи дини Ӯ даъват кунад.

Даъват ба дини Ислом танҳо вазифаи олимону доъиён нест, балки ҳар як мусалмон бояд ба суи Худованд даъват кунад, тоҷир дар вақти тиҷораташ, табиб дар вақти табобаташ, ва ҳаминхел ҳамагон метавонанд дар маҷоли худ ба суи Худо даъват намоянд.

Агар хоҳи, ки шахсеро Худованд ҳидоят намояд, ду сабаби аз сабабҳои ҳидоят ёфтанро иҷро кун, Даъвати он шахс ба роҳи ҳақ, ва дуъо кардан дар ҳақи ӯ. Ва ҳидоят дар дасти Худо аст.

Аллоҳ таъоло бандагони худро дар ин дунё наофарида аст, магар барои ҳикмати бузурге, ва он ҳикмати бузург Худовандро ягона парастидан ва дур будан аз ширк мебошад.